عمر خيام
فقرهٴ رياضي (ج) را در زير ببينيد.
غزالي
ابو حامد محمد بن محمد طوسي شافعي غزالي1 در 1058 در طوس خراسان زاده شد؛ در نيشابور و بغداد برآمد. تا اسكندريه سفر كرد، سرانجام به طوس بازگشت، در 1111 در آنجا درگذشت. بزرگترين متكلم مسلمان و از شريفترين و اصيلترين متفكران اسلام. او را ميتوان با توماس آكويناس قياس كرد، ولي ((دستآورد شخصي وي در كلام چشمگيرتر از آن متكلم مسيحي بود)).2 شخصيت وي براي مورخ دين، بسي بيش از مورخ علم، اهميت دارد. با اين حال، دومي هم، اگر رشد فلسفهٴ اسلامي را دريافته باشد، بايد بدان توجه كند. به علاوه، غزالي تأثير عميقي در اصول مدرسي يهود و مسيحيت به جاي گذاشت. (منتخبي از آثارش پيش از 1150 به وسيلهٴ دومينيكوس گونديساليموس به لاتيني ترجمه شد). او به شيوهٴ جالبي تمايلات صوفيانه و گرايشهاي علمي خود را با اصول راستكيشي آشتي داد (با پاسكال مقايسه شود).
رسالهاي در باب حركت و ماهيت كواكب و كتابي مختصر در نجوم نوشت (دوم در دست نيست؛ احتمالاً تحرير ديگري از كتاب اولي بوده است). معلوماتي در باب مربعات وفقي داشته.
رامانوجا3
احتمالاً در 1016 - 1017 زاده شد، در سريرانگام در نزديكي تريچينوپولي برآمد؛ پس از 1091، شايد در سدهٴ دوازدهم درگذشت. فيلسوف هندي. شروحي بر برهماسوترا و بهاگاوادگيتا و همچنين رسالات ودانتايي مستقلي نوشت. ودانتاگرايي4 او واكنشي بود در برابر توحيد افراطي شانكارا (نك نيمهٴ اول سدهٴ نهم). فلسفهٴ او به توحيد مشروط موسوم است.
شائو يونگ
شائو يونگ5 در 1011 در فان - يانگ، چيهلي زاده شد، در 1077 درگذشت. اديب چيني. شارح